فعلن بنویس

امروز جمعه ۷ فروردین سال ۵ و روز ۲۸ جنگ -که در قرنطینه‌ام-.

هر چه بیشتر بنویسی بهتر می‌شوی.
ده سال اول، هرچه بنویسی افتضاح است، پس بنویس.
میلیون کلمه‌ی اولی که می‌نویسی فاجعه است، پس بنویس.
بلد نیستی؟ پس بنویس.
می‌خاهی اصول نویسندگی را یاد بگیری؟ پس بنویس.
خودت را نویسنده نمی‌دانی؟ پس بنویس.
ایده نداری؟ نمی‌دانی چه بنویسی؟ فعلن بنویس.

امروز هم کند و دیر شروع شدم. دیر شروع کردم. دل سیر صفحات صبحگاهی نوشتم و به ایده‌ی دیگری هم برای نوشتن رسیدم. برای تمرین. دیشب داستان کوتاه «مموش» را منتشر کردم، کمتر از ۳۰۰ کلمه. امروز هم دست بیندازم و داستانکی جفت و جور کنم؟ مموش بین خاب و بیداری‌م پرداخته شد. وقت نوشتنش بغض و گریه هم داشتم.