نفس بکش و آروم بگیر. دَم، عملی ست که غیر ارادی و بدون توجه ما هم انجام میشود، اما آنی که بهش توجه کنیم دیگر ارادی و قابل تغییر میشود. که البته این تغییر، اعصاب پاراسمپاتیک را هم تحت تأثیر قرار میدهد.
آخرین جلسهی کلاس بازیگری، پیش از شروع فستیوال، استاد جلال، تکنیک و تقلبی در جیبمان گذاشت که با نفس کشیدن شروع میشد. شروع کن به نفس کشیدن و تمرکز روی تنفس. شود که گاهی بپری جایی جز اینجا اکنون و نفسهات. گاهی به گذشتهای و آیندهای و خوف و رجایی، اما گاهی هم میروی به یک خیال، به جهانی دیگر. شاید سنجاب شوی در پارک، شاید خودت را ببینی وسط یک غار یا محبوس در جعبهای. اگر ادامه بدهی به همان خیال و با محیط قاطی شوی، دیگر همه چیز فرق میکند. حضورت فرق میکند. بازیگریت فرق میکند. باورپذیر و تماشایی میشوی.
